Prezentacja gminy
Rudnik nad Sanem-Polska Stolica Wikliny
Rudnik nad SanemRynek 40
37-420 Rudnik nad Sanem-Polska Stolica Wikliny
Region turystyczny: Podkarpacie
Okolica: lasy, niziny
województwo:
podkarpackie
powiat:
niżański
telefon: 15/876 10 02, 15/876 10 69
faks: 15/876 11 19
e-mail: info@rudnik.pl
www.rudnik.pl
Zaproszenie
Centrum Wikliniarstwa
ul. Mickiewicza 41,
37-420 Rudnik nad Sanem
Informacja kulturalna i turystyczna:
tel. (15) 649 26 13
Biblioteka:
tel. (15) 649 26 14
www.mokrudnik.pl
e-mail: mokrudnik@interia.pl
Miejski Ośrodek Kultury
w Rudniku nad Sanem
Siedziba główna:
ul. Grunwaldzka 17
37-420 Rudnik nad Sanem
tel./faks (0-15) 876 10 20
Informacje turystyczne
Atrakcje turystyczne
-
- hotele
- zamki, pałace, dwory
- zabytki historyczne
- trasy rowerowe
-
- tereny wędkarskie
- szlaki turystyczne
- sanktuaria
- muzea
-
- kina
- jazda konna
- galerie
Opis bazy noclegowej
Restauracja i noclegi "Orle Gniazdo"
Krzysztof i Barbara Kania S.C.
37-420 Rudnik nad Sanem
ul. Mickiewicza 44
tel. 600 895 920
www.orlegniazdo.xt.pl
Hotel posiada 40 miejsc noclegowych.
AGROTURYSTYKA - DOMEK W ZACISZU
Monika Małek
Przędzel (Borowina)
ul. Nowe Osiedle 93
37-420 Rudnik nad Sanem
tel. 015 8762 914
Kwatera posiada 3 pokoje (dla 8 osób). Ponadto na zamówienie organizowane są przyjęcia z wieloma atrakcjami.
Cykliczne imprezy
„Wiklina Rudnik nad Sanem” jest imprezą gospodarczo – kulturalną największą na Podkarpaciu, szczyci się patronatem Ministra Kultury i Wojewody Podkarpackiego, odbywa się na przełomie maja – czerwca od 2000 r.. Rudnik nad Sanem jest największym ośrodkiem wikliniarstwa w Polsce o 140 – letniej tradycji. Utworzono Stowarzyszenie „Korporacja Wikliniarska Rudnik”. O atrakcyjności tego rzemiosła świadczy fakt, że tak jak przed laty, rudnickie wyroby trafiają nie tylko na rynki polskie, ale również światowe. „Wiklina Rudnik nad Sanem” dla wyplataczy, artystów, firm wikliniarskich i powstałej placówki Centrum Wikliniarstwa to czas promocji, prezentacji nowych wzorów wyrobów wikliniarskich, pokazów mody wiklinowej, form artystycznych i wszystkiego, co związane z tematem wiklina i wikliniarstwo. Co roku w programie „Wikliny Rudnik nad Sanem” odbywają się koncerty znanych artystów, jak również prezentacja dorobku kulturalnego gminy, wystawy i kiermasze wyrobów wikliniarskich, jak również wykłady i konsultacje z zakresu uprawiania wikliny i plecionkarstwa. Ekspozycje są połączone z promocyjną sprzedażą oraz z pokazami poszczególnych etapów produkcji wikliniarskiej. „Wiklina Rudnik nad Sanem” prezentuje wikliniarstwo jako wizytówkę naszego regionu, ukazuje drogi aktywnego wypoczynku, popularyzuje walory turystyczne i kulturowe Rudnika, integruje mieszkańców regionu. Imprezy sportowo-rekreacyjne: 1. Ogólnopolski Kolonijno - Wypoczynkowy Turniej Szachowy 2. Halowa liga piłki nożnej 3. Masowy Cykl Turniejów Tenisa Stołowego uczniów szkół podstawowych - corocznie uczestniczy około 150 zawodników. 4. Lekkoatletyczny Memoriał im. Bronisława Garncarza w biegach przełajowych dla uczniów szkół podstawowych i średnich. 5. Turniej Szkół Podstawowych o puchar Burmistrza Gminy i Miasta Rudnik nad Sanem. 6. Ogólnopolski Memoriał szachowy im. Jana Gietki.
Rzeki:
Główną rzeka regionu jest San. Ze wschodu na zachód płynie w piaszczystym korycie Tanew, wpadająca do Sanu w okolicach Ulanowa. Lewobrzeżny dopływ Sanu – rzeka Rudna łączy się z nim w Rudniku.
Lasy i puszcze:
Rozległe lasy, liczne zbiorniki wodne, rzeki i strumienie, piękne krajobrazy, czyste środowisko, ciekawe zabytki to atrakcje naszego regionu. Pozostałości po dawnej Puszczy Sandomierskiej obfitują w ciekawe okazy flory i fauny. Okazją do ich poznania są ścieżki edukacyjne, urządzone przez leśników. Jedna z takich tras została wytyczona w Kopkach. Trasa ta ukazuje walory przyrodnicze, budowę i funkcje lasu, jego mieszkańców, a także zobaczyć niektóre problemy z jakimi spotykają się leśnicy w swojej pracy. Trasa ścieżki liczy 3 km i zawiera wiele interesujących obiektów. Dla nauczycieli i uczniów urządzona została "Leśna Szkoła", gdzie można prowadzić terenowe lekcje przyrody oraz poznawać tajemnice jakie kryje las. Znajduje się również miejsce biwakowe, gdzie na zakończenie pobytu można wygodnie usiąść, odpocząć oraz bezpiecznie rozpalić ognisko. Dodatkową atrakcją ścieżki są tablice informacyjne ustawione na każdym z 10 przystanków tematycznych (pomniki przyrody, odnowienie lasu, budowa piętrowa lasu, bagienka śródleśne, dokarmianie zwierzyny, owady w lesie, ochrona pożytecznych ptaków, murszejące drzewo, mieszkańcy leśnych zbiorników wodnych, ochrona lasu).
Walory turystyczne
Powierzchnia gminy Rudnik wynosi 7871 ha. Administracyjnie podzielona jest na cztery sołectwa i miasto Rudnik nad Sanem.
Od południowego wschodu graniczy z gminą Krzeszów, a od południa z gminą Jeżowe i gminą Nowa Sarzyna w powiecie leżajskim, północy z miastem i gminą Nisko, a od wschodu z miastem i gminą Ulanów.
W strukturze użytkowania terenów gminy i miasta Rudnik nad Sanem najwięcej, bo aż 47% ogólnej powierzchni zajmują tereny leśne, niewiele mniej tereny rolnicze 42%, natomiast tereny budowlane tylko 8%. Pozostałe 3% to tereny komunikacyjne, wody stojące i płynące, nieużytki i inne.
Rudnik położony jest w obrębie stykających się ze sobą trzech mezoregionów: Płaskowyżu Kolbuszowskiego, Płaskowyżu Tarnogrodzkiego i Równiny Biłgorajskiej.
Od zachodu i południa rozpościerają się ocalone połacie Puszczy Sandomierskiej, od północy – Lasy Janowskie, a od zachodu – Puszcza Solska. Główną rzeka regionu jest San. W gminie i mieście nie ma przemysłu uciążliwego dla środowiska. Wokół są rozległe tereny łowieckie, czyste powietrze, cisza, spokój, co tworzy idealne warunki do wypoczynku.
Tu, w Dolinie Dolnego Sanu, dzięki tradycji i naturalnym warunkom powstało swoistego rodzaju zagłębie wikliniarskie o 140 - letniej tradycji. Inicjatorem i promotorem wikliniarstwa w Rudniku nad Sanem był hrabia Ferdynand Hompesch. Ferdynand Hompesch zaistniał w Rudniku w drugiej połowie XIX wieku. Żył w latach 1843 – 1897. Pochodził z arystokratycznej rodziny austriackiej osiadłej w Czechach, a przez żonę Zofię spokrewniony był z cesarskim dworem Habsburgów. Był on posłem do parlamentu we Wiedniu. Brał żywy udział w życiu politycznym i społecznym ówczesnej Galicji.
Przejeżdżając przez Rudnik nad Sanem, widzi się przestrzenne, artystyczne wyroby wikliniarskie zdobiące skwery miasta. Symbolem wikliniarskiego grodu jest smok pilnujący magistratu. Miejskie planty zdobią wiklinowe rzeźby.Uprawa wikliny i wytwarzanie z niej różnego rodzaju wyrobów plecionkarskich, od koszy poczynając na meblach kończąc, są w dalszym ciągu głównym źródłem utrzymania mieszkańców gminy. Doskonałym przykładem na to, że rudnicka wiklina znana jest na całym świecie jest elewacja polskiego pawilonu na Expo 2005 w Aichi w Japonii.
Zabytki:
- Zespół pałacowo-parkowy Tarnowskich, w skład którego wchodzi pałac (dwór) murowano-drewniany z II połowy XVIII w., przebudowany w połowie XIX w. i na początku XX w., klasyczny budynek stajni i powozowni z końca XIX w., park dworski, zabudowania folwarczne z końca XIX w. i początku XX w.,
- Młyn z elektrownią z początku XX w., wybudowany w 1905 r. przez hrabiego Hieronima Tarnowskiego, obecnie młyn-kaszarnia, jako najnowocześniejszy w okolicy świadczy usługi mieszkańcom Rudnika jak i okolic do dziś.,
- Centrum Wikliniarstwa, dawniej Szkoła Powszechna z 1890 r., otwarcie nastąpiło 22 maja 2007 r., dla odpowiedniego wyeksponowania historii i tradycji rzemiosła wikliniarskiego. Posiada stałe wystawy etnograficzne i historyczne, organizowane są ekspozycje wikliny użytkowej i oraz pokazy wiklinowej mody, posiada bibliotekę, salę konferencyjną oraz galerię malarską.
- Budynek Banku Kredytowego, obecnie Bank Spółdzielczy w Tarnobrzegu, Oddział w Rudniku nad Sanem, z 1907 r.,
- Dom Oświatowy z 1929 r. obecnie Miejski Dom Kultury. W Domu Oświatowym mieściło się kino, filmy wyświetlane były trzy razy w tygodniu, a także na scenie kina odbywały się przedstawienia kółka amatorskiego. Dom Kultury zajmuje się promocją gminy i zagłębia wikliniarskiego, która odbywa się przez kolejne edycje imprezy „Wiklina Rudnik nad Sanem”. Działa również Towarzystwo Miłośników Ziemi Rudnickiej im. ks. Franciszka Nicałka wydające kwartalnik „Przegląd Rudnicki”.
- Kościół pw. Świętej Trójcy, został wybudowany w latach 1927-1928, stara i nowa plebania pochodzą z XIX w., ma układ bazylikowy. Nawa główna jest wyższa i szersza od bocznych, które są do środka ciągiem arkad o półkolistych wykrojach. W prezbiterium umieszczono ołtarz główny, w którym dominuje kilka rzeźb ustawionych w niszach. Organy rudnickiego kościoła parafialnego są trzecie pod względem wielkości w diecezji sandomierskiej. Przewyższają je jedynie instrumenty znajdujące się w sandomierskiej Bazylice Katedralnej oraz Kościele Matki Bożej Nieustającej Pomocy na tarnobrzeskim Serbinonie. Liczą 36 głosów, z których 11 umieszczono w pierwszym manuale, 9 w drugim, 8 w trzecim i 8 w pedale. Instrument składa się z dwóch organów. Głównych w skład, których wchodzi pedał oraz manuał pierwszy i drugi oraz bocznych. Ich piszczałki, należące do manuału trzeciego, umieszczono za ołtarzem.
- Kapliczka znajdująca się przy ulicy Sandomierskiej z 1910 r. (dokładniej u zbiegu ulic: Kilińskiego, Sandomierskiej i Stróżańskiej). Kapliczka ta mieści się na działce państwa Makowskich. Wewnątrz znajduje się ołtarzyk z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. Obraz ten jest malowany na płótnie, jest bardzo stary i zniszczony. Z prawej strony znajduje się mniejszy, wiszący obraz ze Świętą Rodziną. Po lewej stronie są jeszcze dwa inne współczesne obrazy religijne.
- Figura barokowa św. Jana Nepomucena znajduje się przy ul.Mickiewicza, uważana jest za najstarszy zabytek miasta. Posąg ten jest związany z przybyciem do miasta barona Wilhelma Hompescha w 1845 r. Austriacki magnat był jednocześnie właścicielem majątków w Czechach. Stamtąd przybyło do Rudnika wielu Czechów, a wraz z nimi kult św. Jana Nepomucena. Święty Jan, będąc spowiednikiem żony króla czeskiego Wacława IV, nie wyjawił zazdrosnemu małżonkowi, nawet na torturach, tajemnicy spowiedzi królowej. Z rozkazu króla utopiono go w Wełtawie. W 1720 roku zaliczony został w poczet świętych.
- Pomnik hrabiego Ferdynanda Hompescha z 1904 r. przy ulicy Rynek, dłuta Juliusza Relowskiego – rzeźbiarza z Rzeszowa. Postawili go wdzięczni za wiele dobra im uczynionego Rudniczanie (przydzielenie drewna na budowę po wielkim pożarze w 1896 r., budowa linii kolejowej z Rozwadowa do Przeworska prowadzącej przez Rudnik i budowa drogi bitej do Leżajska, z jego inicjatywy rozwinął się przemysł koszykarsko – wikliniarski). Pomnik przetrwał I i II wojnę światową. Do dziś cieszy oczy mieszkańców Rudnika.
- Atrakcją turystyczną miasta jest szlak wiklinowych rzeźb, który zaczyna się przed pomnikiem hrabiego Ferdynanda Hompescha – twórcy rudnickiego wikliniarstwa.
Oferta inwestycyjna
Pełną ofertę inwestycyjną znajdą Państwo na naszej stronie internetowej: www.rudnik.pl lub dzwoniąc pod nr tel. 15/876 10 02, 15/876 10 69, 15/876 29 72.












